در ضمن آقای کتابی وعده داده است به پنج نفر اولی که کتاب‌خواه بودند، یک کتاب خوب دیگر هدیه کند.

و مدتها، از همان موقع ها که چاپ سنگی به ایران رسید، مترصد فرصتی بود تا بتواند تجربیات سالیان خود را یک جور دیگری به هموطنان خود عرضه کند.
خوب خاطرش هست که گوتنبرگ در بستر مرگش به او چه می‌گفت:
“کتابی! دوستی را در حق من تمام نکرده ای اگر کتاب 42 سطری مرا به دست همگان نرسانی!” (البته آقای گوتنبرگ اینها را کلمه به کلمه به زبان آلمانی و به سختی برای آقای کتابی گفت)
از آن جایی که آقای گوتنبرگ رفیق گرمابه و گلستان آقای کتابی بود، او روا ندید که حرف دوست دیرینه اش را روی زمین بگذارد. برای همین کمر به تحقق بخشیدن به این آخرین کلمات یوهانس عزیزش بست و سالهای سال در بلاد فرنگ به کار پخش این 42 سطر و کم‌کم، بیشتر از این 42 سطر همت گماشت.

سالها گذشت تا شد 1250 و چاپ سنگی به ایران آمد. آن جا بود که آقای کتابی تصمیم گرفت از این به بعد فقط در بلاد فرنگ عرق نریزد و بخشی از عرق هایش را هم بچکاند توی همین خاک.
و همین کار را هم کرد؛ حالا هم تصمیم گرفته یک جور دیگری این کار را بکند و آن این که خاک وبلاگستان را هم با زحمات خود پربارتر کند.
او خوشحال است که حالا می تواند با صدای رسا اعلام بکند:

آقای کتابی تمام توان خود را صرف خواهد کرد تا هر کتابی که بخواهید، برایتان فراهم کند.

کافی است مشخصات کتاب (نام، نویسنده و اگر چاپ خاصی مد نظر است، تاریخ چاپ) را به او بدهید تا آن را در اسرع وقت به دست شما برساند.
آقای کتابی، کتابدار خیلی جاها بوده، اما نمی تواند خوشحالی خود را از این که کتابدار وبلاگستان شده پنهان کند.

امضای مبارک آقای کتابی، کتابدار وبلاگستان